sábado, 30 de julio de 2011




¿Sabes esa presión que se siente en la garganta? 
¿Ese nerviosismo interno, como una ansiedad? 
¿Esas ganas de llorar, hacerlo, y no satisfacerte? 
¿Esa desesperación? ¿Esa soledad? 
¿Esa tristeza profunda? 
¿Ese vacío? ...Un dolor interno que te despedaza.. 
Se te pasa de todo por la cabeza, quieres gritar, quieres huir... No es facil.

viernes, 29 de julio de 2011

Sí. Tias de 20 años que juegan con muñecas y con pasta de modelar...  oish, me siento tan bien por un lado... :3

yo me quedo con esto, lo demás me sobra.

y pongo esta foto porque quiero y me apetece!!  XD

domingo, 24 de julio de 2011

Anoche, tras todo lo ocurrido estos últimos días, llegamos a una conclusión importante, o eso parecía, o por lo menos para mí.


-Y bueno... ¿Cómo llevas lo de Mario?
- ehm... ¡¡bien!!
-... ¿bien?
-si...supongo. El otro dia vi una foto de él y lo vi y dije "iig... los hay mejores" ... pero pasa que para mi no habia nadie mejor que él.  Pero nada, ya he comprendido que ya no es nada mio, lo fue, pero ya no.  Y bueno...
- eso es lo duro..
- si. Me está costando bastante, y encima de todo con líos así... por eso quiero pasar página, porque ya sobra.  Mario ya no me importa tanto como antes, me quedo con eso.
- chachi ;)


...


Me parece a mí que no es tan facil como parecía... esta mañana apareció una cosa, muy estúpida y paso de ponerla, pero algo muy significativo, vale?  y... bueno... no se si me pilla en un dia sensible, o que tal vez no me sea tan indiferente como creía...  el caso es que se que le quiero, y que le echo de menos... y que daría lo que fuera por pasear por todos aquellos lugares mágicos de su mano... sólo una vez más.
Miro hacia adelante, y me encanta lo que veo: una vida nueva, llena de gente nueva que se une a la de siempre, risas y diversion... eso me gusta, y es lo que quiero, pero tambien la echo atrás y, añoro todo aquello, hubo muchos momentos de felicidad, momentos en los que me creia la reina del mundo, momentos en los que decia "si me muero mañana lo haría feliz, pues poco más me falta..."  y si, cursiladas así, pero al fin y al cabo se sabia que no era eterno, pero pasa que en eso nunca se piensa. Y si se piensa nunca se espera.
Enfin, da igual, todo aquello ya no volverá... ni aunque sea por un día.


Gracias a todos los que estais ahi conmigo. Siempre la lio de manera inmensamente grande xD, lo sé, tengo ese don especial, pero estáis ahi.  y bueno, ya no me quiero poner cursi xD que queria terminar esto de manera bonita pero es muy dificil sin ser empalagosa xD
pues eso, que estoy rodeada de gente mu buena y mu maja.  xDD (así mejor xDD)


río Belelle. A Coruña, concello de A Capela


Quen foi o pintor que uniu co seu pincel
toda unha cor verde sobre a tua pel
quen dibuxou as rias da tua paisaxe
quen puso na tua liñaxe
a vida errante do afiador.

Soio Deus poido crear o que ten esta terra
que me veu nacer
soio Deus poido poñer a cor e a luz
que en Galicia se ve
e ainda que me atope moi lonxe
miña terra querida
ben sei xamais te esquencerei.



viernes, 22 de julio de 2011

me encanta esta foto. Tambien es muy representativa... está bien.

Hay veces en los que para solucionar el problema es mejor pasar página. Queda sin resolver, pero porque simplemente, no se puede.
Entonces qué pasa? Que te das cuenta de lo maravillosa que es la vida, y que hay problemas de verdad y no niñerías y estupideces... la madurez no es proporcional a la edad... y es una pena, porque yo no me considero precisamente madura.. pero sé reconocer mis errores e intento hacer las cosas lo más civilizado posible...  tengo que comprender que hay gente que en vez de evolucionar y madurar prefiere involucionar.. es elección propia.

Yo voy a hacer lo que creo oportuno, y es avanzar, comer chuches con Nuria, jugar con mis barbies, cuidar a mis chinchillas y remodelar mi habitación, entre otros muchos etecés... voy a ser feliz con lo poco que tenga o lo mucho que me falte.

Y ésta noche nos vamos a cenar a casa de La Julai.

miércoles, 20 de julio de 2011



"Esta bebida se trata de una bebida de tipo energetica con el doble de fueza que una normal. Monster energy tiene 500 ml de pura energia.
Aqui en españa solo se venden 3 sabores. Monster energy, Monster energy lo-carb (bajo en calorias), y Monster energy ripper con una base de zuma tropical.
Pero que en España solo se vendan 3 sabores no significa que en el resto del mundo solo haya 3. Monster energy cuenta con una gamma de unos 25 sabores y colores diferentes.
"


Y si, los necesito probar  todos!  XD
No estoy enganchada, pero están de puta madre! >.<   Aunque el Ripper, el Ripper es el bueno :P






VIVA MOOOONSHTER!!
larga vida!
los queremos probar toooodos!

martes, 19 de julio de 2011

AMIGOS... soy de esas personas afortunadas que pueden decir que los tiene.

domingo, 17 de julio de 2011

No pretendo venir aqui contando mis penas.  En realidad no se porqué lo hago, quizás tengo esto como una especie de diario, en donde lanzo a la red un puñado de frases, sentimientos y pensamientos... si, los hago públicos, pero qué mas da?

Últimamente me siento más inútil de lo normal, nada de lo que hago está bien, y por más que me esfuerce en conseguirlo, la jodo, o se jode, pero siempre el epicentro soy yo. No sé como me las apaño.
Pero se la solucion.  Sé lo que tengo que hacer, me da igual si bien o mal, pero lo voy a hacer. Voy a hacer lo que me de la gana, basicamente.

Anoche fue una de las peores noches de mi vida. Me vi atacada por tantos puntos había. Gente que te juzga asi por así, que no se paran a darle la vuelta a la moneda para contemplar ambas caras.  Gente, que te decepciona.
Me sentía tan mal, tan sola, que me hundí en mi propia miseria.  Lo siento, soy débil.
Si Mario estuviera aquí, nada hubiera pasado.



Dios, espero que ésto solo sea una crisis, y acabe hoy.
Sea como sea, no pienso volver.